Από την αρχαιότητα έως την τρίτη χιλιετία, οι άνθρωποι δεν έπαψαν να κατασκευάζουν μνημεία στις τέσσερις γωνιές του πλανήτη. Τα περισσότερα από αυτά ήταν αδιάφορα, χρήσιμα πάντως αλλά χωρίς πρωτοτυπία. Λίγα είναι εκείνα που άφησαν για πάντα το στίγμα τους στην ιστορία χάρη στην ομορφιά τους ή την υπερβολή τους και έγιναν έμβλημα ενός πολιτισμού ή μιας περιόδου, σύμβολο μιας χώρας ή μιας πόλης.
Σ' αυτή τη συλλογή από ξεχωριστά έργα, φτιαγμένα με μάρμαρο, γυαλί, χάλυβα ή ξύλο, το καθένα τους έχει τον δικό του συγκεκριμένο ρόλο. Τα περισσότερα από τα μνημεία αυτά δημιουργήθηκαν για να δοξάσουν μία θεότητα, όπως ο Παρθενώνας της αρχαιότητας αλλά και το σύγχρονο Τζαμί του Σεΐχη Ζαγιέντ. Άλλα πάλι γεννήθηκαν είτε επειδή ήταν θέλημα κάποιου μονάρχη, όπως το ανάκτορο των Βερσαλλιών ή το κάστρο του Νοϊσβανστάιν, είτε κάποιων μεγάλων βιομηχάνων όπως το Εμπάιρ Στέιτ Μπίλντινγκ. Ορισμένα, τα πιο πρωτότυπα, ήταν ο πόλος έλξης διεθνών εκθέσεων όπως ο Πύργος του Άιφελ ή το Ατόμιουμ, απόηχοι μιας εποχής που τη γοήτευε ο χάλυβας ή η επιστήμη αντίστοιχα.
Οι άνθρωποι έφτιαχναν επίσης κατασκευές για την προστασία τους όπως το Σινικό Τείχος στην Κίνα, αλλά και για να τιμήσουν ή να εκφράσουν τις ευχαριστίες τους όπως το Μνημείο του Λίνκολν ή το Άγαλμα της Ελευθερίας. Χάρη στην ευφυΐα κάποιων αρχιτεκτόνων, μπορούμε ακόμη να επισκεφτούμε μνημειώδεις τάφους όπως η Πυραμίδα του Χέοπα ή το Τατζ Μαχάλ, πολλά μουσεία όπως το Λούβρο ή το Γκουγκενχάιμ του Μπιλμπάο ή χώρους για κάθε είδους θεάματα όπως το Κολοσσαίο, το Στάδιο Μαρακανά αλλά και η όπερα του Σίντνεϊ.
Όποιος κι αν ήταν ο αρχικός προορισμός τους, σίγουρα έχουν όλα τη θέση τους σε αυτή την πολύ επιλεκτική συλλογή με τα μεγαλύτερα μνημεία του κόσμου. (Από την έκδοση)