"Κακός μπελάς αυτό το ζωγραφιλίκι", άκουσα αργότερα τον μπαμπά να λέει.
"Ίσως να μην έχεις δίκιο", είπε η μαμά. "Ο παππούς του μια χαρά τα κατάφερε".
"Ο παππούς του έχει ταλέντο. Ο γιος μας όμως; Μην κοροϊδευόμαστε!"
Ώστε αυτό πίστευε ο μπαμπάς για μένα; Ξαφνικά ένιωσα σαν να με είχε πατήσει τρένο, και τότε όλες οι σκέψεις που έκανα κατά καιρούς φούντωσαν: Δε θα τα καταφέρεις, θα τους απογοητεύσεις όλους, παράτα τα.
Ωστόσο ο παππούς μου είχε άλλη γνώμη.
"Δεν υπάρχει κανένα εμπόδιο παρά μόνο ο ίδιος σου ο εαυτός".
Εγώ δεν ήμουν καθόλου σίγουρος όμως. Μέχρι τη στιγμή που, βγαίνοντας από το σπίτι, πρόσεξα ένα ξύλινο κουτί με έναν φάκελο που έγραφε Άκρως Εμπιστευτικό! (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)